Hind Eljadid
Victor De Raeymaeker
fictie
  • 223 keer bekeken
  • minuten leestijd
  • Reacties

Waardering boekreview

23 juni 2021 Kruimeldief
´Kruimeldief´ is in vele opzichten een bijzonder, ongewoon boekje.
Hind Eljadid denkt terug aan haar jeugd, haar sterke en toch zwakke (want zieke) moeder, haar agressieve Marokkaanse stiefvader die eerst toch genegenheid toont, en die kan koken, maar die dan het gezin in de steek laat maar zijn stempel blijft drukken op Hind (een brullende man die de winkel binnengestormd komt en in boeien afgevoerd wordt door de politie) en haar zus met wie ze een bijzondere liefdes- en begripvolle verhouding heeft. (En die ook de illustraties in dit boek tekende) Zoals je kan afleiden van de namen, zijn ze “inwijkelingen”, wat toch ook een stempel drukt op het gezinnetje.

De moeder lijdt aan een woekerende ziekte, waarvan blijkbaar de oorzaak niet kan gevonden worden. Dat betekent dat ze langzaam maar zeker aftakelt en de zorg die ze nodig heeft, stilaan bij de kinderen terechtkomt. Zo zal Hind bijvoorbeeld op negenjarige leeftijd haar moeder een bad geven en wassen en haar mee naar bed helpen.
Dit belangrijke en in veel opzichten bepalende deel van hun leven, wordt door de schrijfster verteld. Echter niet “zomaar” chronologisch en in verhaalvorm. Je kan het moeilijk een roman noemen of een novelle of poëtisch verhaal. In 20 (hoofd)stukjes kom je wel allerlei te weten en beleef je – soms zeer intens - het gebeuren en leef je met hun moeilijke leven mee. Maar die deeltjes zijn op een authentieke manier geschreven, opgebouwd met korte zinnetjes die rondkijken en telkens weer het volgende beeld zien, een plots idee tegen het lijf lopen, een volgend gevoel, een volgend stukje herinnering uit die wereld van “ooit” die soms bijna fantasie lijkt - maar met een ruwe, korrelige fantasie, streng verankerd in een grauwe, kwetsende, bedreigende, harde wereld. Toch zit er in die plaatjes een aarzelende, kinderlijke verwondering, met de verrassing van de ontdekking, echter niet zoals in sprookjes, maar eerder als in volwassen memoires die ook spreken over zenuwen, hoofdpijn, klamme handen, pijn, woede, grijze kleuren.

Dan weer zijn er enkele bladzijden poëzie of een cursiefje, een lang “twee woorden”-gedicht over een jonge kerel die de “ik”-persoon (Hind) bedreigt, slaat, onderwerpt, verkracht (“mijn lijf zijn lijf maakt”) en “gewone”, pakkende beschrijvingen die meestal met geweld te maken hebben. Het geheel werd zodoende een lappendeken, samengenaaid met zeer kleurrijke, contrasterende lappen en bijna ongemerkt evoluerend naar een meer klassiek (maar ook minder interessant en krachtig) vertellend einde toe.

Zus Zahra zorgde voor illustraties die met een sterke “poot” getekend zijn, in de beste traditie van de uitstekende, illustratieve kunst die wij in Vlaanderen kennen. Prachtig passend overigens bij het geschreven verhaal, even grof-korrelig maar overtuigend en poëtisch als de tekst.
Een merkwaardig boekje dat lang in je geheugen en gemoed blijft nazinderen.
Hind Eljadid
Victor De Raeymaeker
fictie
-
_Victor De Raeymaeker -
Meer van Victor De Raeymaeker

_Van zelfde auteur

_Nieuwste recensies

Bekijk alle nieuwe recensies