26 juni 2024
Soloreisverslag van een jonge vrijzinnige vrouw (deel 2)
Eenzaamheid tijdens het alleen reizen
Gisteren kwam ik na 39 uur reizen rond de middag aan in Cairns. Alle vluchten verliepen super goed. Maar ik voelde wel enorm dat ik heel moe was van de jetlag. Na een douche ging ik op zoek naar de supermarkt. Dat is trouwens voor mij het absolute vakantiegevoel. Boodschappen doen in een ander land. Ik heb dan ook twee uur lang zitten kijken naar alles wat ze allemaal hebben van producten. Toen ik terug in het hostel zat had ik even een dipje. Ik heb me op mijn vorige soloreizen nooit echt alleen gevoeld. En het was de eerste keer dat ik moeite had met het 'alleen'-idee. Zo ver verwijderd van iedereen. Ik denk dat je elke keer wel moet wennen aan terug alleen reizen. Om je open te stellen, en soms vereist dat wat geforceerde gesprekken starten. Ik was wat teleurgesteld in mezelf dat ik de energie niet vond om contact met mensen te leggen en gewoon heel de late namiddag en avond in mijn bed doorbracht. Als ik terugdenk aan dat moment besef ik hoe hard ik soms voor mezelf kan zijn. Ik ben het gewend om veel druk op mezelf te leggen in België. Zeker op vlak van studie probeer ik altijd alles te geven. Het doet me ergens wel pijn om dan te voelen dat zelfs op reis mijn eigen gedachten niet liefdevol naar mezelf toe zijn. Maar dat is dan ook het mooie aan alleen reizen. Het bewust zijn van al deze gevoelens. Ik ben ervan overtuigd dat ik er hierdoor de komende weken meer ga op letten om zo weinig mogelijk te 'moeten' doen. Ik moet niet met iedereen die ik zie in mijn hostel een praatje slaan, ik moet niet elke dag vroeg opstaan zodat ik zo veel mogelijk van de stad kan zien, ik moet niet me steeds afvragen, wanneer ik alleen een koffietje ga drinken, wat de mensen van me zullen denken.
Ik ben gisteren om 17.00 uur dan maar beginnen koken, zodat ik toch iets had als bezigheid om niet in slaap te vallen. Ook al voelde ik me op dat moment kwetsbaar, toch vroeg ik aan twee meisjes of ik bij hen mocht zitten voor het eten. Waar ik heel blij mee ben dat ik dat heb gedaan. Uiteindelijk bleken het vier Canadese vriendinnen te zijn die hun ene vriendin kwamen bezoeken die voor een uitwisseling in Australië studeerde. We gingen na het eten samen naar de night market en stapten wat rond door de straten van Cairns. Alle bomen zijn hier super mooi verlicht in de avond. Er is hier ook een lagoon (soort buitenzwembad met gefilterd water van de zee) dat echt naast de zee ligt. Ze hebben dit gedaan omdat je niet aan de zee kunt vanwege de krokodillen! We hebben nog een ijsje gegeten en uiteindelijk ben ik om 22.30 uur gaan slapen. Vanmorgen werd ik om 9.00 uur wakker met een blij gevoel. Het eenzaamheidsgevoel was ook helemaal verdwenen. Het gevoel hebben dat je iemand al kent als er iets is, is soms voldoende om je niet alleen te voelen, ook al ben je elk je eigen ding aan het doen. Dus ja, soms kan je je eenzaam voelen. Maar gelukkig is het ook maar een gevoel, waardoor het ook weer snel kan verdwijnen.
Vandaag is een uitrustdagje. Ik zit nu in een cute koffieplekje, dat ik al tijdens de examens had opgezocht als blokpauze – om me te motiveren. Morgen heb ik een tour naar de Tablelands met watervallen en mooie natuur.
Mijn hostel is trouwens ook een heel schattig plekje, dus hierbij nog enkele foto's van het hostel en mijn dag gisteren.
![](https://be.humanistischverbond.filebuddy.be/media/articletext/image/20240625_140539.jpg)
![](https://be.humanistischverbond.filebuddy.be/media/articletext/image/20240625_190014.jpg)
![](https://be.humanistischverbond.filebuddy.be/media/articletext/image/20240625_192439.jpg)
![](https://be.humanistischverbond.filebuddy.be/media/articletext/image/20240626_095714.jpg)
![](https://be.humanistischverbond.filebuddy.be/media/articletext/image/VideoCapture_20240626-130955.jpg)