• |
Lucas Waagmeester
Lieven Vanhoutte
Non-fictie
  • 71 keer bekeken
  • minuten leestijd
  • Reacties

Waardering boekreview

16 september 2020 Op drift. De ontwrichting van Turkije
Lucas Waagmeester is correspondent voor de Nederlandse Omroepstichting en het programma Nieuwsuur. Oorlogscorrespondent. Hij is zowat de Nederlandse Rudi Vrancx.
Journalisten staan onder druk van het medium waar ze voor werken. In een mum van tijd moeten ze gebeurtenissen duiden, zonder veel achtergrond en (relevante) historische elementen. In dit boek krijg je evenwel meer.

Lucas Waagmeester geeft zijn eigen recepten van de nieuwsjacht bloot: interviews, boeken en opzoekingswerk aan universiteiten. Hij werkt met een lokale cameraman en een plaatselijke fixer, die alles regelt. Ondertussen heeft hij bij de oppositie tegen Erdogan (hij was sinds 2014 en dus ook in 2016 bij de poging tot staatsgreep correspondent in Turkije), veel vrienden gemaakt: politici, universiteitsprofessoren, collega’s uit de media. Stuk voor stuk zijn deze door Erdogan opgepakt of buiten de wet geplaatst. Er zitten drie boeken/verhalen in dit ene boek vervat: 1. Het verzet van de Koerden tegen Turkije 2. De vluchtelingen uit Syrië en 3. De chantage ten overstaan van Europa, de opbouw van een totalitaire staat door de AKP en hun leider Erdogan.
_De Koerden
De Koerden willen een eigen staat oprichten en hadden in de loop van de geschiedenis een eigen vrijhaven opgericht in Turkije, Syrië en Iran. Via het Syrisch conflict poogden zij om hun staat te versterken, maar Turkije wil één staat, een land zonder enige mogelijkheid tot zelfbestuur. Koerden zijn daarom terroristen, alhoewel zij met de hulp van het westen IS de nederlaag bezorgden en een einde maakten aan dit kalifaat. Dit leverde hen erkenning en steun op, maar niet in Turkije.

Ook wie geen geweld pleegt, wordt in het kamp van de Koerden gedreven en belandt vaak in de gevangenis. Een tijdlang waren er onderhandelingen tussen de regering en de Koerden, totdat Erdogan politiek voldoende sterk was om de Koerden met hun ambitie om een eigen staat te stichten met het leger wist plat te bombarderen.

Het westen keek even de andere kamt op en vergat zijn steun aan de Koerden... Eén bezoek aan Trump en het Witte huis zou voor Erdogan volstaan.
_De vluchtelingenstroom uit Syrië
Wanneer de vluchtelingenstroom uit Syrie op gang komt, wil de Europese Unie de verplichtingen uit internationale vluchtelingenverdragen, waarbij iedere migrant recht heeft op een asielaanvraag en fatsoenlijke opvang in de tussentijd, uitbesteden (om het in moderne termen te zeggen: outsourcen) aan Turkije. De Europese Unie heeft er plots belang bij om Turkije als een veilig en democratisch land te bestempelen. Premier Davutoglu maakt van die situatie gebruik om niet alleen financiële ondersteuning voor de opvang van de vluchtelingen te eisen: hij legt meteen een lange lijst van eisen op de onderhandelingstafel.

Wanneer de onderhandelingen slecht aflopen en de toetreding van Turkije tot de Europese Unie er op korte termijn niet komt, maakt Erdogan van de situatie gebruik om Europa de schuld van alles te geven en voor binnenlands politiek gebruik een haatcampagne tegen Europa op te zetten. Wanneer nodig gebruikt hij zijn aanhang in diverse Europese landen om zo de regeringen van (onder meer) Nederland, Duitsland en Frankrijk onder druk te zetten.
_Installatie van de dictatuur
De APK (De Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling) wordt met elke verkiezing sterker, maar heeft onvoldoende kaders om het staatsapparaat met bekwame overheidsambtenaren te bemannen. Daarom sluiten ze een monsterverbond met de Gülenbeweging. Tot er een poging tot staatsgreep komt met een couppoging van een deel van het leger. Die mislukte staatsgreep wordt het sein tot de vervolging en de vernietiging van de Gülenbeweging. Gevolg: ook deze aanhangers worden als terroristen opgepakt en via de rechtbanken tot jarenlange gevangenisstraffen veroordeeld.

Ondertussen is het volledige Turkse wettelijke arsenaal aangepast, zijn de media gestroomlijnd naar de APK-boodschap en wordt via een referendum de grondwet aangepast.

Lucas Waagmeester vertrekt in 2019 uit Turkije en gaat als nieuwscorrespondent de verkiezingen in de VS volgen.

Wordt vervolgd…
Lucas Waagmeester
Lieven Vanhoutte
Non-fictie
recensent
_Lieven Vanhoutte recensent
Meer van Lieven Vanhoutte

_Van zelfde auteur

_Nieuwste recensies

Bekijk alle nieuwe recensies